'Wegens succes geprolongeerd' zou een toepasselijke aankondiging kunnen zijn. In 2010 wordt bij Overbos voor de eerste keer het 50+-senioren ééndagstoernooi gehouden. Een evenement, waarvoor de tennisbond al de nodige promotie heeft gemaakt en waarover verschillende verenigingen, die dit evenement al eens georganiseerd hebben, zeer enthousiast zijn. Het toernooi laat bij Overbos zo'n goed gevoel achter, dat, als de KNLTB Regio Noordwest vraagt, of het toernooi in 2011 weer bij en door Overbos georganiseerd kan worden, er meteen positief op wordt gereageerd door het voormalige organisatieteam. Dit is voor Rob van den Broek aanleiding om Cees Waasdorp, Ellie Brinks, Marjolanda Hage en Ben Langenbach terstond weer te installeren als 'De commissie voor het Seniorentoernooi van één dag' onder het motto: "50 plus, een leuke klus." Als Mieke van den Broek en Peter en Joke Sikking hun medewerking toezeggen, is succes helemaal verzekerd.

Al in februari wordt donderdag 30 juni vastgelegd, weliswaar met in achtname van de Kaagweek, niet te dicht op de Warmond-Open, op een doordeweekse dag en de wedstrijden op Wimbledon. Er wordt contact gelegd met de tennisbond, welke organisatie in april de posters en inschrijfformulieren gereed heeft. Dit is voor Rob en Mieke aanleiding om op een middag en een avond al fietsend de tennisverenigingen uit de regio langs gaan om de aankondigingen te verspreiden.
Het is bij sommige verenigingen zo gezellig, dat als de thuisreis aanvaard wordt het net lijkt, alsof zij de hele dag wind tegen hebben gehad.

Al spoedig komen er inschrijvingen binnen. Er blijkt onduidelijkheid te zijn bij degenen, die bij voorbeeld meespelen in de 55+-competitie van de tennisbond op donderdagmiddag. Is het nu 50+ of 55+. “Ja en Nee”, is het duidelijke antwoord van Rob, “dit toernooi is voor de jeugdigen en de competitie voor de wat oudere veteranen, waar jullie toe behoren.” “We zullen jou nog eens wat laten zien op de 30e juni”, pochen deze wat oudere veteranen, strijdlustig lachend. Ook zijn er echtparen, die, zoals zij al jaren plegen te doen, als vaste partners inschrijven. “Nee”, zegt de organisatie, “er wordt gespeeld met wisselende partners.” “Gelukkig”, spreken de echtelieden unaniem.
Intussen heeft de accommodatiecommissie de banen goed geprepareerd, heeft de kantinecommissie de voorraden aangevuld en heeft het bestuur toestemming gegeven om zes banen te gebruiken. Dat wordt in dank aanvaard, met name door degenen, die als laatsten hebben ingeschreven, want nu zijn er 48 deelnemers mogelijk. Toch wordt er zo dynamisch ingeschreven, dat aan enkelen moet worden meegedeeld dat zij niet kunnen worden geplaatst.
In de voorbereidingsperiode wordt al duidelijk dat er meer heren zullen zijn dan dames. Zo'n probleem is dat niet, want wedstrijdleider Cees weet dat met enig geschuffel zo in het speelschema weg te werken, dat per ronde alleen vier heren zullen merken, dat ze een dubbel gaan spelen zonder mix.

De commissie is al in vol bedrijf, als de eerste deelnemers, onder andere van verenigingen uit de buurgemeenten, het in volle bloei staande Overbos binnenschuifelen. Er zijn dames die zelfs uit Den Haag en Alkmaar komen, maar die zijn aangemeld door een vriendin uit Voorhout. Eindelijk krijgt Overbos landelijke bekendheid. Marjolanda en Cees innen het entreegeld, delen koffiebonnen uit en overhandigen aan elke speler een EHBO-setje, beschikbaar gesteld door de KNLTB en een zakje met bollen, beschikbaar gesteld door de firma Langeveld uit Sassenheim. Peter heeft er dan al een paar uur opzitten in verband met het samenstellen van een schitterende bos bloemen uit eigen teelt, die maar nauwelijks op de bar past. Op het terras is Ellie actief met het rangschikken van het nieuwe meubilair. Het schijnt een zonníge dag te worden, dus worden ook de parasols geïnstalleerd. Het ziet er feestelijk en professioneel uit. Ben bekijkt de prijzen, die hij vanmiddag moet uitreiken. Hij is verrast over de creativiteit van de dames, die de prijzen hebben aangeschaft. Cees heeft overal formulieren met het speelschema opgehangen en toch zijn er nog deelnemers, die vragen hoe laat er begonnen wordt.
Rob deelt in zijn Welkomstpraatje mee, dat het vandaag meer om de gezelligheid gaat dan dat er naar prestaties gekeken wordt. Daardoor wordt de mogelijkheid geschapen voor beginners om ook een keer in te schrijven, hetgeen ook is gebeurd. Wanneer de bel geluid wordt, dient er ogenblikkelijk gestopt te worden met de game, want anders loopt het tijdschema in de problemen. Hij laat de bel nog een keer luiden, zodat de spelers het geluid herkennen en niet achteraf kunnen zeggen: 'we dachten dat het de ijscoman was, die langs kwam, dus hebben we nog even doorgespeeld.' Hij memoreert, dat er vorig jaar spelers op baan 6 waren, die na afloop van een partij even gingen zitten om uit te rusten, want het zou nog een hele tippel worden naar het clubgebouw. Daar het totale gezelschap fit en gezond oogt, is er voor de organisatie geen aanleiding geweest om een pendelbusverbinding tussen baan 6 en de kantine in te zetten, dus is zijn advies: 'ga tijdig op weg, als je op baan 6 verwacht wordt.'

Er zal in twee poules worden gestreden door 22 dames en 26 heren. In elke poule worden drie rondes van vijfenveertig minuten gespeeld. De deelnemers van de betreffende poules zullen na de tweede ronde gaan lunchen. Als de deelnemers van poule 1 verrassend op tijd aanwezig zijn, kan er op tijd worden begonnen, mede doordat het koffieschenken door Peter en Joke in een nieuwe recordtijd plaatsvindt.
Er blijkt aardig, nee, goed tennis gespeeld te worden, terwijl tevens blijkt, dat zeventig-jarigen nog over een behoorlijke conditie beschikken. De straffe zijwind is op baan 4 af en toe verantwoordelijk voor het feit, dat er op deze baan geen bal meer aan is, maar dat ze op baan 6 met zes ballen staan te jongleren.
Intussen zijn de broodjes voorzien van het Beleg van Warmond en vinden samen met de opgemaakte salades gretig aftrek. De culinaire afdeling wordt geprezen om de kwaliteit.

Er zijn enkele uitvallers. Of dat zij teveel gegeten hebben, of dat zij echt een blessure hebben, of dat zij echt ergens anders naar toe moeten, blijft onduidelijk. Rob heeft dit voorzien en zet enkele wisselspelers in.

Om half vier hebben de deelnemers zich aan de tijd gehouden en wordt vol blijdschap een welverdiend biertje gedronken. Niet echter door groundsman Ronald van der Ploeg, die zijn sproei-installatie aanzet om de kurkdroge banen even onder water te zetten. Daar, in verband met die ene streep zon, die nog op het terras schijnt, alle dames achterstevoren tegen de afrastering van baan 1 leunen, komt de sproeier als een verrassing. Met veel gegil geven de dames aan het niet eens te zijn met de uitvoering van dit agendapunt. Ronald verklaart, dat hij het ook niet kan helpen, dat de wind ineens uit het noorden waait.
Ben doet de prijsuitreiking en bedankt iedereen, die zich vandaag organisatorisch heeft gemanifesteerd.

Als de laatste deelnemers vertrekken en de organisatie bedanken voor de voortreffelijke dag, brengen vele helpende handen het terras en de kantine in een ommezien weer terug in de oorspronkelijke staat; wordt daarna 'De commissie voor het Seniorentoernooi van één dag' ontbonden en is Tennisvereniging Overbos, met dank aan de KNLTB, een zodanig geslaagd evenement rijker, dat mogelijk in 2012 de aankondiging 'Wegens succes geprolongeerd' weer van toepassing zou kunnen zijn.

Rob van den Broek